Oddajuczy u ruki podrychtovanomu czytaczovi ety rozdiyeł zusiyem ne sumnivajusie, szto tekst vyklicze u joho, delikatno każuczy, miyeszany odczucia. Tomu od razu choczu zaviyeryti, szto nijak ne pretenduju byti pryznany znatakom historyji, tym ne mencz, maju hłuboku unutranu potrebu zabrati hołos w dyskusiji pro prahistoryju naszoho Pudlasza. A tema kniżki stvoraje dla etoho doskonału nahodu.

Sam fakt, szto rozhovuor poczynajećcie od „stvorenia oeviyetu”, na moju dumku, ni w czuyom ne pereszkodżaje. Pryznajusie, szto w podrucznikach historyji do jakich prychodiłosie zahladati w szkoli, mniye zvyczajno ne chvatało informaciji pro prapoczatki ode, na Pudlaszy. A jakże, naszy diyetki taksamo uczatcie pro epochu łupanoho kamenia, pro byt perszobytnoho czołoviyeka i perszych prasłovian. Ale, jakby to ne było diwne, ete nijakim czynom ne dotyczyt jakraz Pudlasza. Życie ode poczynajećcie tysiaczu lyet pooeli toho, koli w baseni Sredziyemnoho mora dawno uoepiyeli naroditisie, rozvinutisie i umerti cyvilizaciji, ostawlajuczy nam oszołomlajuczu historycznu i kulturnu spadczynu i zbivajuczu z nuoh mitolohiju, z neverohuodno rozbudovanym panteonom bohuow.