Праз суткі пасля выдання дыску з галасамі Уладзіміра Караткевіча, Ларасы Геніюш і Рыгора Барадуліна большая частка яго накладу была раскуплена. Аўтар праекту “Галасы” Глеб Лабадзенка і не сумняваўся ў поспеху сваёй ідэі: “40 год хаваць такі скарб трэба яшчэ ўмець”. На дыск увайшлі арыгінальныя запісы твораў беларускіх класікаў, зробленыя Сяргеем Панізнікам на бабінны магнітафон у 1968 годзе, у якіх тоіцца нямала адкрыццяў. Як, напрыклад, кавалак з паэмы “Гулянка ў дэкарацыях”, прачытаны Караткевічам, што быў выкінуты цэнзарамі з кнігі.

Ларыса Геніюш чытае:

Быць – то на ўласную сцежку ступіць,
На сілы свае спадзявацца.
Не апірайцеся на стаўпы -
Удзел усіх стаўпоў хістацца.

Лабадзенка: Гэтыя запісы мне перадаў паэт Сяргей Панізнік. Я паслухаў і проста ачмурэў, бо 40 год захоўваць такі скарб – арыгіналы галасоў Караткевіча, Геніюш, Барадуліна 1968-га году – трэба ўмець.

Малады паэт, перакладчык і журналіст Глеб Лабадзенка ачмурэў і ўзяўся данесці тыя запісы да людзей.

Дыск "ГАЛАСЫ Ўладзімера Караткевіча, Ларысы Геніюш, Рыгора Барадуліна. 1968 год."
[1]	[2]	[3]
First   ««   [1] [2] [3]   »»   Last
Прадстаўленыя фотаздымкі Ўладзімера Караткевіча і Рыгора Барадуліна 1968 года зрабіў Сяргей Панізьнік.

- Атрыманне галасоў супала з запускам майго блогу www.labadzenka.by. Вырашыў зрабіць сумесны праект Сяргея Панізніка і майго блогу. Плюс я дадаў сённяшнія запісы Барадуліна, ён праз 40 год начытаў тыя ж вершы і на дыску яны ідуць парамі.

Праз 40 год захавання стужкі ацалелі ў належнай якасці. І ўсё таму, што Сяргей Панізнік не шкадаваў тады грошай і набываў самыя дарагія бабіны для магнітафона “Рамантыка”, таму яны і не расыпаліся.

- Я даведаўся, што паеду служыць за мяжу і я купіў магнітафон “Рамантыка”, каб можна было набраць Бацькаўшчыны, каб слухаць за мяжою галасы Радзімы. Падрыхтаваў свой магнітафон і папрасіў Караткевіча, каб ён паказаў сваю душу. Ну і пачалося…40 год прайшло, а жывы голас застаўся. Гэта самае багатае, што я маю.

Пры выданні дыску было вырашана захаваць першароднае гучанне ды не выразаць шумы.

Лабадзенка: Я пакінуў гэтыя галасы на дыску ў першародным выглядзе. Таму, вы пачуеце, як Уладзімір Караткевіч чыркае запалкай, падкурвае цыгарэту, а потым пачынае чытаць верш.

Караткевіч (чыркае запалкай): Фантан слёз. Капаюць слёзы, слёзы, слёзы…

На дыску нямала сюрпрызаў. Так, напрыклад, прачытаная Караткевічам страфа пра ўладара кінасвету ды цяжарнага сабаку з паэмы “П’янка ў дэкарацыях” захавалася толькі на запісе. Уласна паэму ў кнізе “Быў. Ёсць. Буду” яе ўкладальнікі цнатліва пераназвалі ў “Гулянку ў дэкарацыях”, а прачытаны кавалак быў выкінуты цэнзарам з пісьмовай версіі твору.

Караткевіч чытае:

Важны пан, уладар кінасвету цэлага
Скача, узяўшы на рукі сабаку белага,
Бо сабака цяжарны,
Бо сука ён,
Бо не можа скакаць як нармальны ён.
Бо сабаку шкада…

Праз суткі пасля выхаду дыску аўтар ідэі “Галасоў” Глеб Лабадзенка зразумеў, што гэта было слушнае рашэнне – большая частка накладу раскупіліся імгненна. Дыскі разышоўся па ўсёй Беларусі – Верхнядзвінск, Салігорск, Ліда, Масты, Гародня. У Менску “Галасы” можна набыць у кнігарні “Акадэмкніга”. Плануецца правесці і некалькі прэзэнтацыяў.